Huiselijk geweld

Allereerst mijn oprechte excuses dat ik al maanden niet meer heb geschreven.

Net lees ik op de telegraaf dat er deze week een campagne is begonnen tegen huiselijk geweld! Iets wat ik uit het grond van mij hart steun! Der is gebleken dat 1 op de 15 huishoudens te maken heeft met huiselijk geweld. Als je in je eigen straat gaat kijken is er een gezin die hier mee te maken heeft. We hebben het hier niet alleen over het zichtbare lichamelijke geweld maar ook geestelijke mishandeling Wonden helen, littekens blijven. Maar vanuit de buiten wereld zien we de geestelijke mishandeling vaak niet. Als er mensen bij zijn wordt er mooi weer gespeeld. Geestelijke mishandeling kan een leven aantasten, de personen zijn jaren aan het herstellen van wat 1 persoon heeft aan gericht. Maar ook wil ik lichamelijke mishandeling niet te kort doen... Eigenlijk wil ik geen soort mishandeling te kort doen.  Het is zwaar, en helemaal voor de persoon die het mee maakt. Maar ook voor de directe omgeving.

Der zijn mensen die niet snappen dat de persoon niet weg gaat bij de "dader". Ik kan het wel begrijpen. De persoon kent de "dader" ook in de goede tijden, en/of de dader heeft hem/haar zo onderdruk dat hij/zij niet weg durven. Het is geen proces dat gaat over dagen, over weken.. Maar over maanden of zelfs jaren. Der zijn weinig daders waar dit gedrag al in de verliefdheidsfase naar buiten komt. Komt dit wel, dan zit de persoon op een roze wolk. En het komt allemaal wel goed. Hij of zij veranderd wel. Dat zijn de standaard antwoorden die je krijgt. De mensen die mishandeld worden, zijn niet zielig. Maar zitten in de knoop met hun zelf. Ze zijn vaak zo erg gekleineerd dat ze geen zelfvertrouwen meer hebben. Bedenk eens dat je van een berg moet springen met een parachute alleen. Als je geen zelfvertrouwen hebt zou je nooit de sprong in het diepen durven maken. Met zelfvertrouwen wel. Der is erg veel moed voor nodig om uit de relatie te stappen..

En natuurlijk is er ook wat voor de "daders" te zeggen, het is onmacht. En in mijn beleving is dat ook zo. Iemand mishandelen is onmacht, niet weten hoe het anders moet. Maar daarom zou ik het nooit goed keuren.

Tot een paar jaar geleden wou ik personen die mishandeld worden altijd helpen, weg trekken uit de situatie. Zorgen dat ze een beter leven zouden krijgen. Of in ieder geval dat probeerde ik toen. Inmiddels ben ik der achter dat het niet kan. Weg stappen uit zo'n relatie is een proces, een proces die je helemaal moet voltooien voordat de persoon uit de relatie zou en kan stappen. Anders zou hij/zij steeds terug gaan bij de "dader". Hoe moeilijk het soms ook is om aan te zien.

Ik heb het steeds over hij/zij. Als we het over huiselijk geweld hebben wordt er vaak alleen maar aan de vrouwen gedacht, en dat de man altijd de "dader" is.  Natuurlijk zijn er vrouwen die worden mishandeld. Maar ook mannen worden mishandeld. Mannen staan bekend als het sterkere geslacht, maar ook zij zijn gewoon mensen. En onderschat vrouwen niet. Ook vrouwen kunnen krengen zijn, kunnen slaan en geestelijk een man helemaal naar de grond werken.

Ik heb het gelukkig nog nooit mee gemaakt, en ik hoop dat ik het nooit mee zou maken. Net zoals ik dit niemand gun.

Hou je ogen en oren open voor de verhalen van een ander, luister en verplicht een ander niks. Iedereen komt uiteindelijk op zijn of haar pootjes terecht!