Over mij

donderdag 5 april 2012

Samenwerking

Samenwerken, wat is dat?

Samenwerken is een ketting. Als een samenwerking goed verloopt is de ketting heel, mooi rond en zitten er geen gaten in. Op het moment dat ook maar een klein deel van een samenwerking niet goed verloopt. Is de ketting kapot. En werkt de samenwerking niet. En kan je van vooraf aan beginnen om de ketting op te bouwen.

Overal heb je samenwerking nodig, in je werk, je thuisbasis, mensen die je mag. Alles kan je onder het kopje samenwerking gooien.

Een ketting van samenwerking blijft ook heel door goede communicatie. Communicatie die transparant is. Open en eerlijk. Want dat is in alles erg belangrijk. Op het moment dat een communicatie niet goed verloopt kan je niet samenwerken. Je begrijpt elkaar dan niet. Je loopt langs elkaar heen, en er zit een stuk onbegrip.

Maar hoe kan je een samenwerking nu goed laten verlopen. En hoe kan je een samenwerking die niet meer werkt opnieuw opstarten?

Allereerst lijkt het mij heel belangrijk dat er over een weer begrip is. Dat er over een weer duidelijkheid is, dat iedereen weet waar hij of zij aan toe is. Maar hoe kan je dat bereiken. Een middel om het te bereiken is om open en eerlijk te zijn. En transparant naar de gene met wie je samen moet werken. Iedereen heeft vooroordelen, iedereen heeft een mening en deze word al gevormd op het moment dat je iemand tegen komt en voor het eerst iemand ziet. Dan al heb je een vooroordeel over iemand. Maar wie zegt dat een ander zo is? Wie zegt dat een ander zo denkt? Mij lijkt het belangrijk om eerst dat beeld weg te werken. Want hoe kan je een mening over iemand hebben zonder iemand eerst goed te kennen? Dat is niet mogelijk. Op het moment dat je dan in gesprek gaat met andere blijf je in een verwijtende sfeer hangen, je gaat wijzen naar een ander. Maar zoals iemand heel mooi heeft gezegd. Pas op, wijs niet naar een ander. Er wijzen er 3 vingers naar jezelf. Op het moment dat een contact niet goed gaat met een ander. Is het ook erg handig om een stukje zelfreflectie toe te passen, en kijken wat jezelf fout heb gedaan. Fouten zijn geen fouten. Fouten zijn leermomenten waarvan je groeit. Waardoor je verder komt met waar je bezig bent.

Verder is begrijpen van een ander ook erg belangrijk. Begrijp je wat een ander doet, waarom hij of zij dingen doet zoals diegene het doet? Zonder te vragen weet je het nooit. Weet je wat een ander moet doen, wat diegene zijn werkzaam heden. Een stuk belangstelling is hier in erg belangrijk. Zonder iets te vragen weet je niet, en zonder je open te stellen kom je niet verder....

Eigenlijk hangt samenwerking af van wat jezelf wilt. Een samenwerking kan zo goed zijn opgebouwd. Kan zo goed op papier staan. Maar op het moment dat je zelf niet wilt zou er nooit een goede samenwerking ontstaan. Samenwerken kan je pas als alle partijen dit willen. En alle partijen hier open voor staan. Kijk eens naar jezelf in de spiegel, kijk wat jou leerpunten zijn, werk daar aan. Verwijt een ander niet wat jezelf ook wilt. Dit is jaloezie, dit is niet hoe het moet. Gun een ander eens wat. Iemand heeft er misschien hard voor moeten werken. Maar dat zien wij niet. Misschien zouden we elkaar gewoon eens moeten accepteren zoals we zijn.

Zou der in deze samenleving ooit een goede samenwerking ontstaan?

1 opmerking:

  1. Wijs gezegd....elkaar accepteren zoals we zijn...Ieder in zijn eigen waarde laten, dat zou betekenen dat er geen oorlog meer zou zijn. Dát zou pas mooi zijn!!!

    BeantwoordenVerwijderen