Valentijnsdag

Valentijndag staat weer voor de deur. 14 februari. Wat is dat eigelijk voor een dag? Het is een "speciale" dag. Op die dag toon je, je geliefde dat je erg veel van de ander houdt en nooit meer zonder hem of haar verder wilt. Maar is 13 februari of 15 februari een andere dag? Moet je die dag je geliefde niet laten weten dat je heel veel van een de ander houd? Misschien zie ik het heel verkeerd. Maar je moet een andere toch elke dag laten weten dat je om de ander geeft? Want daar staat een relatie toch op? Om weten dat je elkaar kan vertrouwen en dat van elkaar houd.

Vroeger heb ik wel eens lopen huilen omdat ik geen valentijnskaart kreeg of omdat ik geen roos kreeg. Want zo ging dat op het Pallas Athene college. 1 keer heb ik een keer een valentijnskaart gekregen. Achteraf bleek hij van mijn tante te wezen. Heel lief, en leuk bedacht. Maar ik heb werkelijk gedacht dat het de jongen was waar ik smoorverliefd op was. Als je er later achterkomt dat hij van je tante is, dan is het hoe lief bedoeld toch echt wel een domper. Dit jaar vind ik Valentijnsdag niet zo belangrijk. Niet belangrijk, nee echt niet. Ik wist niet dat ik het ooit zou zeggen, maar ik vind het dit jaar echt niet belangrijk.

Ik ben lekker vrijgezellig en geniet van het leven. En natuurlijk mis ik wel eens een schouder, een knuffel of de woorden Ik hou van je. Maar wat mis ik dan? Een man die van me houdt en me verteld dat ik belangrijk ben. Of voel ik me dan gewoon eventjes alleen, en ben ik onzeker. Want ooit hebben 3 wijze vrouwen mij verteld: "Priscilla, jij kan niet van een ander houden als je niet van jezelf houd." Ik heb ze voor gek verklaard. Wat ze zeiden was niet waar. Maar eigenlijk ze hebben zo gelijk. Want een ander kan je niet gelukkig maken. Een ander kan bijdrage aan je geluk, maar kan je niet gelukkig maken. Want op het moment dat de relatie dan "normaal" wordt, in de zin van, als je een tijdje verder bent. Dan wordt je toch weer ongelukkig, omdat jezelf de enige bent die je gelukkig kan maken. Waarom weet ik niet. Het is iets psychologisch. En ik heb geen psychologie gestudeerd.

Maar we hebben het altijd over relaties, maar een mens heeft ontelbaar relaties. Laatst heb ik tegen me collega gezegd. Wij hebben we toch ook een relatie? Die blik was vrij komisch om te zien. En kreeg het antwoord: Huh? Je maakt een grapje. Ik vertelde dat wij een werkrelatie hebben. Dat we geen liefdesrelatie hebben, dat mocht duidelijk wezen. Maar een werkrelatie dat hebben we zoiezo want we zijn collega's. Zo heb je der nog meer familierelaties, vriendschappelijke relaties, burenrelaties....

Voor alles is wel een relatie te verzinnen. Maar dat is ook wel normaal, want zo kunnen we op een goede manier leven. Maar als je met Valentijnsdag je relatie in het zonnetje moet zetten. Waar blijft dan mijn valentijnspakket van mijn baas, valentijnscadeautjes van vrienden en familie? Als ik eerlijk ben lijkt me dit wat overdreven. Want dan wordt het sinterklaas, kerst en Valentijnsdag... Als het ooit door zou komen wat zouden de winkels dan blij zijn. Weer een commercieel feestje er bij. Niet als of de winkels der nu niet al vol mee liggen.. Al is het wel handig om een huis mee in te richten als je er van houd bijvoorbeeld...

Wat is het volgende feestje?